97.jpg98.jpg99.jpg95.jpg96.jpg

AKTUALNOŚCI

Digitalizacja, skanowanie, modelowanie i wizualizacja 3D obiektów 
Rzeźby wykonane z mistrzowską precyzją, bogactwo wnętrz pałaców, urzekające misternymi detalami ołtarze kościołów – aby móc w pełni docenić ich niezwykłe piękne, to zobaczyć je na żywo. Zdjęcie to płaskie odbicie, medium pośredniczące w obcowaniu z przedmiotami. W tej obiegowej opinii kryje się sporo prawdy. Jeszcze 10 lat temu, jeśli chcieliśmy dokładnie obejrzeć zabytkowy obiekt, musieliśmy zrobić to osobiście. Oczywiście nic do końca nie zastąpi osobistego obcowania z dziełami sztuki. Personalny kontakt z zabytkiem nierzadko potrafią zaburzyć tłumy zwiedzających, złe wyeksponowanie muzealium, złe światło. W jeszcze większym stopniu te niedogodności mogą pozbawić wyjątkowego doświadczenia badacza, który musi dokładnie przeanalizować, opisać i zinwentaryzować obiekt.

Rozwój technologii przyniósł jednak rozwiązanie tych problemów, a jest nim digitalizacja. Wykorzystanie tej nowoczesnej metody pozwala w łatwy sposób przenieść do wirtualnego trójwymiarowego świata dowolny obiekt istniejący realnie. Nasza firma od 2010 roku świadczy profesjonale usługi digitalizacji 2D i 3D oraz modelowania 3D, drukowania 3D, frezowania CNC i tworzenia wielu pochodnych tego produktów jak np. wirtualne muzea na bazie panoram 360 stopni oraz gry Virtual Reality i filmy interaktywne. Skanowanie rzeźb, pomników, zbiorów muzealnych oraz archiwaliów to nasza specjalność. Prowadzimy prace z użyciem nieinwazyjnych urządzeń, które gwarantują pełne bezpieczeństwo digitalizowanych muzealiów. Nie ograniczamy się jedynie do pojedynczych przedmiotów. Dla naszych klientów – do których należą zarówno instytucje państwowe jak firmy prywatne – realizowaliśmy zlecenia na skanowanie 3D budynków. Modele otrzymywane za pomocą laserowego skanowania 3D charakteryzują się wyjątkową szczegółowością i zapewniają badaczom pełen zestaw informacji o obiekcie. Pakiet naszych usług uzupełnia tworzenie bogatych danych inwentaryzacyjnych dla architektów, projektantów, konserwatorów, inwestorów.

142.jpg

Złoty Kodeks Gnieźnieński


Na początku 2016 roku zeskanowaliśmy w 3D słynny Złoty kodeks gnieźnieński w Archiwum Archidicezjalnym w Gnieźnie dla Wydawnictwa M w Krakowie. Celem tego przedsięwzięcia będzie wykonanie kopii jak najbardziej wiernej oryginałowi z wykorzystaniem naszego skanu i modelu 3D. Zadanie okazało się niezwykle trudne z uwagi na złoty materiał, z którego okucia są wykonane, a takze bardzo drobne detale oraz niewielkie i wypukłe elementy. Trudności udało się pokonać i Złoty Kodeks Gnieźnieński po raz pierwszy w swojej historii otrzymał swój cyfrowy prototyp jak najbardziej wierny oryginałowi.

Złoty kodeks gnieźnieński (łac. Codex aureus Gnesnensis), inaczej Ewangeliarz gnieźnieński. Ewangelistarz powstał najprawdopodobniej pod koniec XI wieku i aż do wieku XIX był używany do uroczystych liturgii mszalnych, sprawowanych przez arcybiskupów gnieźnieńskich (od XV wieku – prymasów Polski). Ostatni raz błogosławił nim wiernych Jan Paweł II w Gnieźnie w roku 1997 i w Bydgoszczy w roku 1999. Kodeks należy do wyjątkowej grupy ksiąg wykonanych z wielką starannością za pomocą szlachetnych kruszców. Obiekt jest jednym z czterech zachowanych do dziś kodeksów noszących znamię jednego skryptorium. Oprawa ewangelistarza została wykonana w renesansie z desek powleczonych brązową skórą, na którą nałożono srebrne, pozłacane plakiety. Przednia oprawa przedstawia scenę ukrzyżowania Chrystusa, przy którego krzyżu stoi Najświętsza Maryja Panna i św. Jan. Kodeks został ponownie oprawiony prawdopodobnie w XVII wieku, przy czym przycięto jego blok i nieumiejętnie nałożono srebrne elementy oprawy. W 1979 roku został rozebrany w związku z wykonaniem fotografii do publikacji. Przy tej okazji wyciągnięto z niego jedną składkę, która należała do innego ewangelistarza, a do Złotego kodeksu trafiła przypuszczalnie w XVII wieku.

Istnieją różne hipotezy dotyczące powstania Złotego kodeksu gnieźnieńskiego. Jako miejsce jego wykonania wskazuje się albo Bawarię (Ratyzbona), albo Czechy (Praga). Mógł zostać ofiarowany katedrze gnieźnieńskiej przez Bolesława Śmiałego z okazji jego koronacji królewskiej, która miała miejsce właśnie w Gnieźnie w 1076 roku. Wedle innej hipotezy mogła go ofiarować Judyta, żona księcia Władysława Hermana – wówczas przybyłby on do Gniezna nieco później. Obecnie przechowywany jest w Archiwum Archidiecezjalnym w Gnieźnie.

Prawa autorskie do prezentowania wizerunku Złotego Kodeksu Gnieźnieńskiego na wyźej przedstawionych fotografiach posiada Archiwum Archidiecezjalne w Gnieźnie. Fotografie prezentowane są na naszej stronie internetowej za zgodą ww. instytucji. Kopiowanie i rozpowszechnianie tych wizerunków stanowi naruszenie prawa. 

PK

 

Wszelkie prawa zastrzeżone dla © 2017 S3D

S3D

tel. 507 600 872

biuro@s3d.com.pl